AZKEN 10 SARRERAK
gipuzkoa etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
gipuzkoa etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

2018/10/28

AIAKO HARRIAK, MUGANIX: MENDEBALDEKO EZPROIAN ESKALATZEN. BIGARREN ZATIA. 2018/09/01

Aiako Harria.



Kronika hau beste honen jarraipena da.


Rappel-a egin, sokak jaso eta hirugarrenez ezproiaren oinera itzuli ginen. “Erlaitz II” eta “Kanaleko” bideak eskalatzeko gogo biziz geunden, orain arte eskalatutako bideak nahikoak izan ez balira bezala.

Ezproia bigarrenez rappelatzen, eskuinean kanala.


Eguzkiak goizeko ihintza eta lainoa mendiari kenduak zizkion, harkaitza biluzik utziz.  Bien bitartean Arkaitz “Erlaitz I” bidearen bigarren bilgunera iristen ari zen, Eider arrebaren begiradapean. Beraiekin goizeko lehen orduan solasaldi gozoa izateko aukera izan genuen. Elkar ezagutu gabe pertsona batzuekin lehen momentutik ongi moldatuko zarela senitzen da. Horixe izan zen Eider eta Arkaitzekin izan nuen sentimentua. Bikote jatorra, bai jauna!!!

Ezproia hirugarrenez begi berekin begiratu arren, begirada eskalatuko genuen bide berrira joan eta ezproi ezberdin baten aurrean geundelaren sentsazioa izan nuen. Hauxe gertatzen zait Aizkorriko kanaletara neguan hurbiltzen naizen bakoitzean, parean mila aldiz ikusi eta eskalatutako horma izan arren, begiak bide eta zirrikitu berrietara zuzentzen direnez, horma ezezagun baten aurrean nagoela sentitzen dut.

“Oaingon motxilekin eskalau beharko deu” esan nion Asierri, geunden lekura gehiago itzuliko ez ginela buruan nuela. Eguzkiak erdi lehortutako zapatila eta galtzerdiak motxilan sartu eta, bizkarrean estutu ondoren, eskalatzen hasi ginen.

Motxila bizkarrean, eskalatzen hasteko prest.


BIDEEN DATU BATZUK

ERLAITZ II

- Luzera: 80 metro.
- Luze kopurua: 3. Lehenengo bi luzeak bakarrean eskalatu daitezke.
- Nork irekia: 2009an Iñaki Igoa eta Jose Rivasek ekipatu zuten. Gipuzkoako Mendi Federazioak 2014ko udaberrian kimikoekin berrekipatu du.
- Zailtasuna: 4b. Luzez-luze: 1ºL: 4b (25 m), 2ºL: IV- (25 m) eta 3ºL: III (30 m).
- Orientazioa: Mendebaldea. Goizean itzalean izango gara.
- Ura: Ez genuen iturririk topatu. Guk etxetik eraman genuen.
- Hurbilketa: Elurretxetik atera eta Aritxulegira doan bidea hartuko dugu (GR-121 eta PR-GI 20 bideak). Bidearen ertzean dagoen bunkerra atzean utzi eta 15-20 metro ingurura pago zabal baten ondoan ezkerrera basoan bidexka bat sartzen da. Bidexka hau hartu eta lehen pagoetara iritsitakoan eskuinera joko dugu ehiza postuen ilara batera iritsiz. Ehiza postuak jarraituz haritz gaztez osatutako baso bat zeharkatu eta pago estu eta luzez osatutako pagadira iritsiko gara. Pagadia ahalik eta altuera gutxiena galduz zeharkatu eta egurrezko pasabide bat zeharkatu ondoren tarteka oso nabaria ez den bide bat jarraitzen hasiko gara, granitozko harkaitz-bloke handi baten ondora iritsi arte. Bloke honetan bidea aurrera jarraitzen badugu koska bat jaitsi beharko dugu kanal batera iritsiz. Hobe da blokearen gainetik mendian gora igotzen hastea (II pasabide errazen bat) granitozko harkaitz-plaka etzan bat igo ondoren hormara iritsiz. Horma eskuinetik inguratuz “Gainirten” bidearen kimikoak ikusiko ditugu. “Erlaitz I” eta “Erlaitz II” bideak honen eskuinean gelditzen dira. Elurretxetik bidearen oinera gutxi gora behera 45 minutu pasa genituen. Bigarren aukera Elurretxetik Muganix mendira ohiko bidetik igo eta bidea rappel eginez jaistea da.
- Jaitsiera: Muganixetik Elurretxera doan ohiko bidetik 40 minutu pasatxoan kotxera itzuliko gara.
- Eramandako materiala: Bidea ekipatua dagoenez, 60 metroetako bi soka, luzera ezberdineko 11 express-zinta eta zinta-uztaia bat bilgunea muntatzeko. Lehenengo bi luzeak batean eskalatzeko asmorik badago 13 express-zinta eraman beharko dira, bakarren batzuk luzeak soken marruskadura ekiditeko. Gu 12 express-zintekin ongi moldatu ginen.
- Eskalada-bidea eskalatzeko pasatako denbora: 25 minutu inguru.

KANALEKO BIDEA

- Luzera: 35 metro.
- Luze kopurua: 1.
- Nork irekia: Ez dut honen inguruko daturik topatu.
- Zailtasuna: V+.
- Orientazioa: Hegoaldea.
- Eramandako materiala: Bide hau bakarrik eskalatu nahi bada kirol eskaladako soka batekin nahikoa izan daiteken bitartean, ezproiko beste bideekin konbinatu nahi bada erosoagoa izango da 60 metroetako bi soka eramatea. Bidea ekipatua dagoenez, nahigkoak dira luzera ezberdineko 8 express-zinta eta zinta-uztaia bat bilgunea muntatzeko. Bide honetara Erlaitz I, Erlaitz II edo Gainirten bideen lehen bi luzeak eskalatu ondoren eta bi luze hauek batean eskalatzeko asmoa badugu, express-zinta gehiago eraman beharko ditugu, bakarren batzuk luzeak soken marruskadura ekiditeko.
- Bidea eskalatzeko pasatako denbora: 20 minutu inguru.

BIDEEN KROKISAK

Hurbilketaren nondik norakoak.


Hurbilketaren azken zatia gertu eta zehatzago...Gorriz "Gainirten" urdinez "Erlaitz I" eta orlegiz "Erlaitz II". Kanaleko bideak ezkutuan gelditzen dira.


"Erlaitz II" (gorriz) eta "Kanaleko" (urdinez) bideen krokis zehatzak. Argazkian "Kanaleko" bidearen oinera iristeko egin genuen rappel-a ere (orlegiz) ikusi daiteke.


DESKRIBAPENA

“ERLAITZ II”

- Lehenengo luzea, 25 metro, 4b eta bigarren luzea, 25 metro, IV-. Bidearen lehen luzearen hasierako metro bertikalak “Erlaitz I” bidearekin partekatzen ditu hirugarren kimikora arte. Hemendik gora Asierrek eskuinera diagonalean zeharkaldi bat hasi zuen (III) ezproiaren eskuin ertzeko hormatxo batera zuzenduz.

Zeharkaldian, Asierren eskuinean hormatxoa ikusi daiteke baita ezkerreann Eider "Erlaitz I" bidearen lehen bilgunetik ateratzen ere.


Sabai txiki bat eskalatuta (IV) hormatxo bertikalaren azpian kokatu zen. Bertako helduleku ederrak topatu, oinak non jarri ongi begiratu eta, gorputza segurtasunez altxatzearekin batera, hormatxoa eskalatzen jarraitu zuen (4b) pixkanaka ezproiaren ertzera hurbilduz.

Hormatxoaren azken metroetan.


Hormatxoa atzean utzita, harkaitz-plaka inklinatu bat (III) eskalatu eta lehen bilgunera iritsi zen.

Soken marruskadura txikia zela ikusita Asierrek bilgunetik gora doan harkaitz-plaka inklinatua eskalatzen (III+) jarraitzea erabaki zuen. “Erlaitz I” bidearen antzera, bigarren bilgunera arteko harkaitz-plaka erdialdean zertxobait etzan (III) eta azken metroetan berriro ere zertxobait tentetzen da (IV-) bilgunera iritsiz.

"Erlaitz II" bidearen berezko lehen bilgunea eta hemendik gorako zatia.


Asierrek bilgunera arteko zati hau lasaitasun osoz hartu zuen, Arkaitz eta Eider oraindik bilgunean zeudelako. Eider bilgunetik ateratzearekin batera Asierrek bilgunea muntatu eta eskalatzen hasi nintzen.

Zailtasunari dagokionez, bidea “Erlaitz I” bidearen antzerakoa iruditu zitzaidan, harkaitz-plaka inklinatu eta hormatxoren bat tartekatuz. Hau ere oinekin "bakarrik" eskalatzeko bidea dela esango nuke.

Bilgunera iritsi aurreko harkaitz-plaka.


Bilgunera iritsi nintzenean zalantza bat piztu zitzaidan: “Kanaleko bidea eskalatzen badeu ezteu hirugarren luzea eskalauko”. Hasiera batean, bideak osorik eskalatzeko, luzea eskalatu eta hirugarren bilgunetik rappel bat egitea bururatu zitzaidan, baina azken luze hau III zailtasunekoa izateak ideia hau burutik baztertu eta luzea eskalatu gabe uztea hobea zela pentsatu nuen.

Nahiz eta azken luze hau ez eskalatu, segidan, telegrafikoki bada ere, honen ingurukoak kontatuko ditut.

- Hirugarren luzea, 30 metro, III. Esan bezala, luze hau “Gainirten”, “Erlaitz I” eta “Erlaitz II” bideek partekatzen duten berezko hirugarren luzea da. Luzea bilgunetik gora doan harkaitz-plaka etzana eskalatuz hasi (II) eta belarrez estalitako zati bat oinez zeharkatu ondoren ezproiak osatzen duen hormatxo baten azpian kokatuko gara. Hormatxoa bere ezkerretik eskalatu (III) eta berriro ere ezproiaren ertzean kokatuko gara. Hemendik aurrera etzaten doa (II) bilgunera iritsiz.

Zailtasun guztiak amaituta, Eider hirugarren bilgunera iristen. Lehen lanoan luzeari zailtasuna ematen dion hormatxoa ikusi daiteke.


Bilgunetik atera eta honen gaineko harkaitz-plaka etzan eta belar zatia oinez zeharkatu ondoren, hormaren eskuinera doan belarrez estalitako erlaitz bat jarraituz uztaidun bi kimikoez osatutako bilgunera iritsi nintzen.

Belar zatiaren amaieratik bilgunera egindako argazkia.


Bilgune hau da kanaleko bidearen oinera rappel eginez jaisteko erabiliko genuen bilgunea.

Rappel egin genuen bilgunea.


Asier iritsi zenean rappel-a muntatu eta kanaleko bidearen oinera arte jaitsi ginen. Bidearen oina, kanalean sartuta dagoenez, estua eta belarrez betea dago. Asier rappel egiten hasi zenean, ni nengoen lekura arte iristea baino luzearen lehen kimikoan aseguratzea hobe zela proposatu nion: “hemen ezkea eroso eongo”. Sokak jaso eta Asier ni baino gorago zegoela ikusita, egokiena bera eskalatzen hastea zela erabaki genuen.

“KANALEKO BIDEA” , 35 metro, V+

Sokak kontu handiz jaso, Asierrek bi muturrak arnesean lotu eta express-zinta guztiak arnesetik zintzilik zituela baieztatu ondoren eskalatzen hasi zen.

Rappel egin genueneko bilgunea kokatutako erlaitzak luzea bitan banatzen du. Bidearen oinetik erlaitzera iristeko, bi kimikoez babestutako IV zailtasuneko harkaitz-plaka tente bat eskalatu behar da. Oraindik eguzkiaren izpietatik ezkutuan, horma heze xamar topatu genuen. Asier metroak lasaitasun handiz irabazi eta zailtasun handirik gabe erlaitzera iritsi zen.

“Jakin izan banu holako zatie zela hobe genun hemendio hastea” esan zidan. “Harri txarra?” galdetu nion, “Ez” erantzun zidan, “baña rappel oso bat egin metro hauentzako eztakit mereziun”.

Erlaitzetik gorako lehen metroetan.


Erlaitzetik gora itzalpetik atera eta eguzkiaz gozatzeko aukera izan zuen. Erlaitzetik gora hastearekin batera itzala atzean utzi eta eguzkiaz gozatzeko aukera izan zuen, V- zailtasun eta helduleku oneko harkaitz-plaka bertikal bat eskalatuz. Metro batzuen ondoren harkaitz-plaka zertxobait inklinatu (IV) eta atseden hartzeko unetxo bat hartu zuen.

Atseden hartzen.


Gainetik luzeari zailtasuna ematen dion harkaitz-plaka bertikala zuen. Eskuak magnesio-poltsan sartu, eskuetan putz egin eta, bitan pentsatu gabe, eskalatzen jarraitu zuen.

Poliki eskalatu arren gelditu gabe zihoan, helduleku bakoitzari zukurik handieta atera eta horma bertikalari zentimetroak banaka irabaziz. Asier lasai ikusteak lasaitu ninduen. Konturatu nintzenerako bilgune aurreko harkaitz-plaka inklinatuan zegoen.

Luzearen zailtasun guztiak amaituta.


Behera begirada.


III zailtasuneko azken metro erraz batzuen ondoren bilgunera iritsi zen.

Gaurkoan muntatuko genuen azken bilgunean. Argazkia Eiderrek egina da.


Azken luzea lasaitasunez hartu nuen. Beharbada gehien kosta zitzaidana lehen kimikora iristea izan zen, harkaitza hezea izateaz aparte kanala osatzen duten bi hormak belar bustiz estalita zeudelako. Lehen kimikotik gora, katu-oinak lehortzen joan ziren heinean eskaladaz geroz eta gehiago gozatuz joan nintzen. Asierrek esan bezala, bide hau berriro eskalatuko banu, rappelik egin gabe erlaitzetik gora eskalatuko nuke. "Erlaitz I", "Erlaitz II" eta "Gainirten" bideei zailtasun puntu bat jarri nahi izanez gero, luze hau eskalatzea aukera paregabea da.

Bilgunean.


Bilgunera iristen. Argazkia Eiderrek egina da.


"Gaurkok bukauie" esan nion Asierri. "Bai" erantzun zidan "bide polittek iruittu zaizkit". "Baita neire".

Bilgunetik gora metro gutxi batzuk oinez ibili eta katu oinak kentzearekin batera belarretan eseri nintzen. Sentsazio izugarria nuen, eskaladaz gozatu izan deneko sentsazio betegarri hori, oinen azpian belarra sentitzerakoan izaten deneko sentsazio betegarri hori; bihotz, gogo eta arima bakean daudeneko sentsazio betegarri hori.

Materiala presarik gabe jaso eta ezproiaren pareko tontor batera argazkiak egitera igo nintzen.

Ezproia bere osotasunean.


Leku eta zoom ezberdinekin ezproiari argazki pila egin eta motxila utzitako lekura itzuli nintzen Muganix mendiaren gailurrera iritsiz.

Aiako Harrien ikusmira magiko eta bertikala.


Muganixeko gailurreran.


"Ongi etorri zibilizaziora" izan zen Muganixeko gailurrera iritsi nintzenean burura etorri zitzaidan lehen esaldia. Gora eta behera zebiltzan mendizaleek orain arteko bakardade sentsazioa belarrondoko batez kendu zidaten. Gailurrean ez genuen denbora luzea egin eta argazki batzuen ondoren beherako bidea hartu genuen.

Jaitsieran ezproiaren bideen inguruan aritu ginen. Bide ederrak iruditu zitzaizkigun, hainbat luzeetako eskaladan hasi nahi dutenentzat aproposak izan daitezkenak. Elurretxen kotxeak leku guztietan pilatzen ziren, baita bertara doan errepidearen bazterrean ere. Kotxea martxan jarri eta aparkatutako kotxeen artean kontu handiz atera ondoren Oiartzungo bidea hartu genuen: "Definitiboki mendi hauek oso bisitatuk die" izan zen burura etorri zitzaidan azken ideia.

Bakardadeak zenbait mendietan zein gutxi irauten duen...



2018/10/22

AIAKO HARRIA, MUGANIX: MENDEBALDEKO EZPROIAN ESKALATZEN: LEHEN ZATIA. 2018/09/01

Aiako Harria.


“Eta Muganixeko espoloiko bide guztik eskalatzen baditteu?” proposatu nion Asierri. “Zer?” galdetu zidan burutik jota izango banintz bezala begiratuz. “Lasai, lau bide dare ta denek azken luzea igualaute” lasaitu nuen, “gehienez 200 metro inguru eskalaukoitteu, jejeje”. Asierrek bere kalkuluak egin eta baiezkoa erantzun zidan.

Aiako Harrira eskalatzera joateko ohitura handirik ez dugun arren (eta urrun egotearen aitzakiak onetarako ez du balio, jejeje) bertako granito itsaskorretik zintzilikatzen garen bakoitzean biziki gozatzen dugu. Aritxulegi ingurua, Kopakoarri eta Erroilbide (azkeneko honetan egun eskalatzea debekatuta dago) ezagutu arren, Muganix bisitatu gabe genuen.

Muganix, Aiako Harria parke naturalean iparren kokatutako mendia da. Gailurrera iristeko Elurretxeko aparkalekutik gora doan bidea da ohikoena, duela urte batzuk anaia eta biok Aiako Harriaren gandorra zeharkatu genuenean kontrako noranzkoan jarraitu genuena, hain zuzen ere.

Eskaladari dagokionez, Muganixeko ipar eta mendebaldeko aurpegian eskalada bide ezberdinak daude. Ipar hormako bideak bertikal eta zailak diren bitartean, mendebaldeko aurpegikoak gozoagoak dira, biderik zailena V+ zailtasunean kokatuz.

Asierri proposatu bezala, Muganixeko mendebaleko ezproiko lau bideak eskalatzeko asmotan Elurretxera zuzendu ginen. Bide hauek “Erlaitz I”, “Erlaitz II”, “Patxiku” eta ezproiaren hegoaldean kokatutako kanaleko ezkerreko (azpitik begiratuta) bideak dira, azkeneko hau ezproiko beste hiru bideen hirugarren bilgunean amaitzen dena.

Bide hauen inguruko informazio zabal eta zehatza Gipuzkoako Mendi Federazioaren web orritik (hemendik hain zuzen ere) eta, nola ez, Xabier Larretxearen "eskalatzen" blogetik (hemendik eta hemendik) atera genuen bideak ongi ikasiak eramateko.

Kronika astun bat ekidin asmoz Muganixen pasatako eguna bitan banatzea pentsatu dut, kronika honetan “Erlaitz I” eta “Patxiku” eta hurrengo kronika batean “Erlaitz II” eta “Kanaleko” bideetako eskaladen nondik norakoak azalduz.

BIDEEN DATU BATZUK

ERLAITZ I

- Luzera: 80 metro.
- Luze kopurua: 3. Lehenengo bi luzeak bakarrean eskalatu daitezke.
- Nork irekia: 2006an Iñaki Igoa, Andoni Arregi eta Javier Harri Martinek ekipatu zuten. Gipuzkoako Mendi Federazioak 2014ko udaberrian kimikoekin berrekipatu du.
- Zailtasuna: 4b. Luzez-luze: 1ºL: 4b (25 m), 2ºL: IV- (25 m) eta 3ºL: III (30 m).
- Orientazioa: Mendebaldea. Goizean itzalean izango gara.
- Ura: Ez genuen iturririk topatu. Guk etxetik eraman genuen.
- Hurbilketa: Elurretxetik atera eta Aritxulegira doan bidea hartuko dugu (GR-121 eta PR-GI 20 bideen markekin adierazita). Bidearen ertzean dagoen bunkerra atzean utzi eta 20-25 metro ingurura, pago zabal baten ondoan ezkerrera basoan sartzen den bidexka hartu eta lehen pagoetara iritsitakoan eskuinera joko dugu ehiza postu batera iritsiz. Ehiza postuen ilara jarraituz haritz txikiz osatutako baso bat zeharkatu eta pago estu eta luzez osatutako pagadira iritsiko gara. Pagadia ahalik eta altuera gutxiena galduz zeharkatu eta egurrezko pasabide bat zeharkatu ondoren tarteka oso nabaria ez den bide bat jarraitzen hasiko gara, granitozko harkaitz-bloke handi baten ondora iritsi arte. Bloke honetatik aurrera jarraitzen badugu koska bat jaitsi beharko dugu kanal nabarmen batera iritsiz. Hobe da blokearen gainetik mendian gora igotzen hastea (II pasabide errazen bat) granitozko harkaitz-plaka etzan bat igo ondoren hormara iritsiz. Horma eskuinetik inguratuz “Gainirten” bidearen kimikoak ikusiko ditugu. “Erlaitz I” eta “Erlaitz II” bideak honen eskuinean gelditzen dira. Elurretxetik bidearen oinera gutxi gora behera 45 minutu pasa genituen. Bigarren aukera Elurretxetik Muganix mendira ohiko bidetik igo eta bidea rappel eginez jaistea izango litzateke. Ez dakit bigarren aukera honek zenbat denbora eramango duen.
- Jaitsiera: Muganixetik Elurretxera doan ohiko bidetik 40 minutu pasatxoan kotxera itzuliko gara.
- Eramandako materiala: Bidea ekipatua dagoenez, 60 metroetako bi soka, luzera ezberdineko 8 express-zinta eta zinta-uztaia bat bilgunea muntatzeko. Lehenengo bi luzeak batean eskalatzeko asmorik badago 13 express-zinta eraman beharko dira, bakarren batzuk luzeak, soken marruskadura ekiditeko. Gu 12 express-zintekin ongi moldatu ginen.
- Eskalada-bidea eskalatzeko pasatako denbora: 45 minutu.

PATXIKU

- Luzera: 85 metro.
- Luze kopurua: 3. Lehenengo bi luzeak bakarrean eskalatu daitezke.
- Nork irekia: J. Etayo, R. Marina eta J.M. Rodriguez, 1977an. 2004an Iñaki Igoa eta Andoni Arregik ekipatu zuten. Azkenik, Gipuzkoako Mendi Federazioak 2015eko martxoan kimikoekin berrekipatu du.
- Zailtasuna: 4c. Luzez-luze: 1ºL: 4c (35 m), 2ºL: IV- (20 m) eta 3ºL: III (30 m).
- Eramandako materiala: Bidea ekipatua dagoenez, 60 metroetako bi soka, luzera ezberdineko 5 express-zinta eta zinta-uztaia bat bilgunea muntatzeko. Lehenengo bi luzeak batean eskalatzeko asmoa badugu 8 express-zinta eraman beharko ditugu, bakarren batzuk oso luzeak, soken marruskadura ekiditeko.
- Eskalada-bidea eskalatzeko pasatako denbora: 25 minutu.

BIDEEN KROKISAK

Hurbilketaren nondik norakoak.


Hurbilketaren azken zatia gertu eta zehatzago...Gorriz "Gainirten" urdinez "Erlaitz I" eta orlegiz "Erlaitz II". Kanaleko bideak ezkutuan gelditzen dira.


"Erlaitz I" (gorriz) eta "Patxiku" (urdinez) bideen krokis zehatzak. Krokisean "Gainirten" izena azaltzen da baina izen hau ez da zuzena.


DESKRIBAPENA

Oiartzundik Irunera doan GI-2134 errepidea jarraitu genuen “Ingelesaren Gaztelua 7” kartela duen bidegurutzera arte. Bidegurutzean GI-2134 errepidea utzi eta, mendian gora sigi-saga egiten duen errepidea jarraituz, Elurretxera iritsi ginen. Haitzak behe laino batek estaltzen zituen urezko izara zuri baten modura.

“Ea pareta sekoa daun” esan zidan Asierrek kotxetik atera eta egunsentiko ihintzak bustitako belarra zapaldu zuenean. Motxilak kotxetik hartu eta, aparkatutako kotxe eta furgoneten artean ixil-ixilik pasatuz, Aritxulegira doan bidera zuzendu ginen, ezkerrean zutabe elektriko erraldoia utziz.

Elurretxen. Laritzen atzean zutabe elektrikoa ikusi daiteke.


Aritxulegira doan bidearen lehen metroetan.


GR-121 eta PR-GI 20 ibilbideek jarraitutako bide hau gozoa da eta laritz eta pagoez osatutako basoa zeharkatzen du altuerarik galdu eta irabazi gabe. Gerra garaiko bunker baten ondotik pasatu eta 20-25 metroetara gutxi gora behera bidea utzi eta ezkerrera basoan galtzen den bidexka jarraitzen hasi ginen, GR eta PR bideak hortik ez doazela adierazten duen pago baten ondotik pasatuz.

Bunkerraren ondoan.


Aritxulegira doan bidea utzitako lekua.


Pagoen artean metro batzuk egin ondoren eskuinera maldan gora hasi eta ehiza postu batera iritsi ginen. Goiza freskoa zegoen, ibiltzeko primerakoa, baina ihintzaren eraginez ehiza postura iristerako oinak bustiak genituen.

Ehiza postuaren ondotik pasa ondoren.


Ehiza postutik gora erdi estalitako xenda bat jarraitzen hasi ginen bigarren ehiza postu batera iritsiz. Bertan, lainoen artean lehen aldiz Muganix mendiaren ipar horma bertikala ikusteko aukera izan genuen. Lainoak erdi estalia, pinuen gainetik nabarmentzen zen granitozko piramideari nolabaiteko itsura beldurgarria ematen zion.

Muganixeko piramidea lainoaren artean.


Ikusmira honek animatuta martxa arindu eta, malda amaitzearekin batera harizti gazte batean lehenik eta pago estu eta luzez osatutako pagadi batean ondoren sartu ginen. Pagadian komeni da altuerarik ez galtzea, bideak honen bestaldeko egurrezko pasabide baten ondoren jarraitzen baitu. Gure kasuan nahi gabe altuera galdu eta arantzadun alanbrez osatutako hesi batera iritsi ginen. Hesiaren ondoan metro batzuk bete ondoren, maldan gora hasi ginen egurrezko pasabidera iritsiz.

Arantzadun hesiaren ondoan.


Egurrezko pasabidera iristen.


Hemendik aurrera xenda nabariagoa da eta tarteka harkaitzetan marra gorridun arrastoak ikusteak bide zuzenetik ari ginela baieztatzen zigun.

Egurrezko pasabidea atzean utzi ondoren.


Marra gorridun harkaitz-bloke handi batera iritsi eta pinudi bat zeharkatu ondoren bigarren bloke batera iritsi ginen.

Marra gorridun harkaitz-blokearen ondotik pasatzen.


Marradun harkaitz-blokearen ondoren igotzen den pinudia.


Pinudian gora atzera begirada. Argazkian marradun harkaitz-blokea ikusi daiteke.


Bigarren harkaitz-blokera iristen.


Gora begiratu eta pinuen gainetik Muganix-eko ipar hormaren profil ikusgarria ikusi genuen. Ahozabalik gelditu ginen horma bertikalari begira eta urrun egon arren bere bertikaltasunak era berean erakarri eta atzera egiten gintuen.

Muganixeko ipar horma bigarren harkaitz-bloketik ikusita.


Bidea jarraituz gero “koska” bat jaitsi beharra genuen goitik datorren kanal nabarmen batera iritsiz. Guk “koska” jaitsi gabe, harkaitz blokearen gainetik mendian gora hasi ginen, belarrez estalitako zati bat lehenik eta granitozko plaka etzan bat ondoren (II zailtasuneko pasabide isolatu bat duena) igoz.

Bigarren harkaitz-bloketik gora jarraitutako bidea.


Maldan gora. Asierren gainetik harkaitz-plaka etzana ikusi daiteke.


Harkaitz-plaka etzana goitik ikusita.


Harkaitz-plaka etzanaren amaieran Muganixeko mendebaldeko ezproiaren ipar hormak bidea moztu zigun.

Muganixeko mendebaldeko ezproiaren ipar hormaren oinean.


Eskuin aldera desbideratu eta “han aurren kimikok ikusteittut!!” esan zidan Asierrek. Horma eskuinetik inguratu eta metro gutxietara “Patxiku” bidearen kimikoak ikusi genituen. Metro batzuk aurrerago “Erlaitz I” eta “Erlaitz II” bideen oinera iritsi ginen.

Ipar horma eskuinetik inguratzen. Gorriz, "Patxiku" bidearen lehen kimikoak.


Behe lainoa mendiaren hormetatik pixkanaka askatzen ari zen, noizik eta behin zeruaren kolore urdina agerian geldituz. Ezproi osoa guretzat bakarrik genuela ikusita, motxilak belar bustiaren gainean utzi eta materiala patxadaz prestatzen hasi ginen.

Eskalatzailez mozorratzen. Gorriz "Erlaitz I" eta zuriz "Erlaitz II" bideen lehen metroen nondik norakoak.


Ezproiak osatzen duen hormaren erdian geundenez, “Erlaitz I” bidea eskalatzen hastea erabaki genuen, beste bideak eskalatzeko orden zehatzik gabe. Dena prest genuenean, motxila eta bustitako zapatila eta galtzerdiak ezproiaren azpiko harkaitz batean utzi, belarrak bustitako katu-oinak hala nola lehortu eta Asier eskalatzen hasi zen.

“ERLAITZ I”

- Lehenengo luzea, 25 metro, 4b. Lehenengo luzea hormaren erditik zuzen-zuzen doa. Beharbada gehien kosta zitzaiguna hasierako metro bertikalak izan ziren, ez zailak direlako (IV), katu-oinak bustiak genituelako baizik.

Hasierko harkaitz-plaka bertikala eskalatu ondoren.


Lehen metro hauen ondoren Asierrek harkaitz-plaka inklinatu bat eskalatuz jarraitu zuen (III+) bilgunearen azpiko hormatxora iritsiz. Hormatxo honek helduleku onak ditu eta, granitoan gehienetan gertatzen den moduan, eskuak baino oinak non jarri ongi begiratuz erraztasun handiz eskalatu zuen (4b). Hormatxoa atzean utzita, harkaitz-plaka inklinatu bat eskalatu ondoren (IV) bilgunera iritsi zen. Bilgunea erlaitz eroso batean dago, hildako zuhaitz eta hormak osatzen duen zulogune itsurako baten ondoan.

Bilgunera iristen.


Bilgunetik behera egindako argazkia.


Asierrek eskalatzen zuen bitartean goitik ahots batzuk entzun nituen. Hasieran mendian gora zebiltzan mendizaleak izango zirelakoan ez nuen kasu handirik egin, Asierren gainetik kaskodun eskalatzaile bat ikusi nuen arte. Eskalatzen ari ginela ikusi eta ezproiaren eskuineko kanalera rappel eginez jaitsi zen.

Pertsonen aurpegiak ahaztea kostatzen zaidan bitartean, izenak gogoratzeko desastre hutsa naiz. Rappela egin zuen eskalatzailea hurbildu zenean aurpegi ezaguna egin zitzaidan. Elkar agurtu ondoren, eskalatzen hasi eta nor ote zen buruan bueltaka nenbilela, bilgunera iritsi nintzen: “joer, hor beran nunbaitetio ezautzen deten neska bat dau, baña eztakit zein dan” esan nion Asierri.

Luzearen lehen metroetan. Argazkia Eiderrek egina da.


Sabaitxoan... Luzearen zatirik zailenera iristen. Argazkia Eiderrek egina da.


Lehen bilgunea eta ondoko zulogunea. Erlaitzetik altu xamar gelditzen da.


Oraindik nor ote zen buruan nuela (honelako egoerek “amorratzen” naute) Asierri soberan zituen express-zintak hartu eta eskalatzen jarraitu nuen.

- Bigarren luzea, 25 metro, IV-. Luzearen zailtasunik handiena bilgunetik gorako hormatxo bertikala eskalatzean dago. Hormatxoak helduleku onak ditu eta dagoeneko granitora ohitutako oinak koska ezberdinetan jarriz, zailtasun handirik gabe eskalatu nuen (IV-).

Hasierako hormatxoa eskalatu ondoren.


Hormatxoa eskalatuta, nahiz eta zailtasuna orokorrean mantendu, bilgunera arteko harkaitz-plaka inklinatua tarteko helduleku eta zimurrak aprobetxatuz zailtasun handirik gabe eskalatu nuen (III+). Oinekin bakarrik eskalatzeko harkaitz-plaka ederra iruditu zitzaidan, nahiz eta azkeneko zatian zertxobait zaildu (IV-). “Sokada misteriosoak” bigarren bilgunea muntatuta utzi zuela ikusita, bitan pentsatu gabe beraiek muntatutako bilgunea aprobetxatu eta Asier aseguratzen hasi nintzen.

Bigarren bilgunean.


Bigarren bilgunea eta honen gaineko harkaitz-plaka etzana.


Sokak biltzen.


Asier eskalatzen hasteko prest.


Hirugarren luzea “Erlaitz II” eta “Patxiku” bideekin partekatzen denez, luze hau amaierako uztea erabaki eta rappel bat eginez bidearen oinera itzuli ginen. Rappela egiteko zain nengoela “Patxiku” eskalatzen ari zen “sokada misteriosoaren” lehena hurbildu zen, bistaz ezagutzen ez nuena, alegia. Solasalditxo motz bat eta bilgunea muntatuta utzi zutela ikusita, nahi bazuten gure sokak jaso gabe utzi eta rappela egiteko prest uzterik nahi zuten proposatu nion: “Primeran!!” erantzun zidan.

Lurrera itzulita, atseden hartzen genuen bitartean goiko sokadari argazkiak egiteko aprobetxatu nuen.

Eider "Patxiku" bidean.


Eider "Patxiku" bidearen bigarren bilgunera iristen. Argazkian rappela egiteko utzi genituen sokak ikusi daitezke.


“Ezaguna” nuen eskalatzailea rappela egin zuenean eskerrak eman eta “zuk blog bat daukezu, ez?” galdetu zidan. “Joer, eztakizu bere izena ta gañea beak ezautzen zaittu!!!” pentsatu nuen. “Bai” erantzun nion, “zure ezagune zaittut baña eztakit nundio” aitortu nion. Bigarren eskalatzailea iritsi eta sokak jasotzen genituen bitartean hizketan aritu ginen. “Gero arte” baten ondoren “Patxiku” bidera zuzendu ginen beraiek “Erlaitz I” eskalatzen zuten bitartean.

“PATXIKU”

Bidearen oinera iritsi nintzenean burua argitu zitzaidan: “ostia oaintxe akordau naiz, Eider Elizegi da!!” esan nion Asierri. Eider, “Mi Montaña” liburuarekin duela zortzi urte Desnivel liburu-dendak antolatzen duen mendi-literatura sariaren irabazlea izanagatik ezagutzen nuen. Honetaz aparte, Facebook-etik ere ezaguna dut, elkarri jarraitzen baitiogu. Arkaitz anaiarekin Muganixera goiz pasa etorriak zen bertako granitoaz gozatu eta mendiaren energiaz “kutsatzera”.

“Misterioa” argituta, material osoa arnesaren inguruan zintzilikatu eta gainetik nuen diedroari begira hasi nintzen.

- Lehenengo luzea, 35 metro, 4c + bigarren luzea, 20 metro, IV-. “Pentsatzen ai naiz igual bi luzek baten ittea” esan nion Asierri, “hola azkarrago ibiliko gea”. “Ea sokekin zemuz” erantzun zidan. Sokak arnesera lotu eta, express-zinta guztiak zintzilik nituela berriro ere egiaztatu ondoren eskalatzen hasi nintzen.

"Gainirten" bidearen hasierako metroetan. Argazkia Eiderrek egina da.


Luzea harkaitz-plaka inklinatu bat eskalatu ondoren (III+) bertikala izan gabe tentea den diedro batekin jarraitzen da. Oinak non jarri ongi begiratuz eta diedroak dituen heldulekuetara helduz, uste baino errazago eskalatu nuen diedroaren gaineko erlaitzera iritsiz (4c). Dent D’Orlun eskalatzen izan ginenetik diedroak eskalatzeari gustua hartu eta gorputza hobe kokatzen dut. Eskalatzaileek dioten moduan, eskaladan sortu daitezken ustekabeak gainditzeko harkaitz mota guztietan eskalatzeko ohitura hartu behar da.

Diedroa eskalatu ondorengo erlaitzean. Argazkia Eiderrek egina da.


Diedroa azpitik ikusita.


Erlaitzetik behera egindako argazkia.


Diedroa eskalatuta (4c) harkaitz-plaka inklinatu bat metro gutxi batzuetan eskalatu eta bidea mozten zidan sabaia ezkerretik inguratu ondoren (III+) belar eta oteez estalitako lur zati batera iritsi eta lur zati hau oinez zeharkatu ondoren uztaidun bi kimikoez osatutako bilgunera iritsi nintzen. Belar, txilar eta oteen artean oinez egiten den zati hau luzea itsusten duen arren, nolabaiteko basa itsura ere ematen dio, jejeje.

Sabaia inguratu ondoren, horma honetan jarriko nuen azken express-zinta aukeratzen.


Lehen bilgunea. Argazkian ikusten den bezala, soken marruskadura ekiditeko ez nuen bertatik express-zintarik pasatu.


Bigarren bilgunetik behera egindako argazkia. Asier oinez egiten den tartea (puntu zuriduna) zeharkatu ondoren.


Jarritako azken express-zinta luzea zenez, bitan pentsatu gabe bilgunetik gora eskalatzen jarraitu nuen. Bilgunean asegururik jarri gabe honen gaineko harkaitz-plaka inklinatura igo (III+) eta bertako lehen kimikotik beste express-zinta luze bat pasa ondoren eskalatzen jarraitu nuen. Bilgunera arteko azken metroak “Erlaitz I” bidearekin partekatzen dituenez (IV-) azkar egin nituen nahiz eta sokaren marruskadura indarrarekin borrokan aritu.

Bigarren bilgunean.


Asier iritsi zenerako Arkaitz eta Eider “Erlaitz I” bidearen lehen bilgunean zeuden: “Bidea rapelau ta Erlaitz II eskalau dezakeu” proposatu zidan Asierrek. “Ondo” erantzun nion “hola gu honea beize iristeako Arkaitz ta Eider azken luzen aittukoie”.

Bitan pentsatu gabe rappel-a muntatu eta, Eider eta Arkaitzi enbarazurik egin gabe, ezproiaren eskuin kanaletik rappel egin genuen berriro ere lurrera itzuliz. Rappela kanaletik ezproira doan luzearen nondik norakoak ikusteko ere aprobetxatu genuen, bidea non hasten zen ez genekien eta.

Bidea rappelatzen eta, bide batez, gero eskalatuko genuen "kanala" bidearen nondik norakoak ikusten.


Rappel egiten den horma azpitik ikusita, eskuinean kanala ikusi daiteke.


Bigarrenez ezproiaren oinean, sokak jaso eta, trago bat ur edan ondoren, eskalatzear genituen bi bideak eskalatzeko prestatu ginen. Bide hauen nondik norakoak datorren kronikan kontatuko dizkizuet.