AZKEN 10 SARRERAK

2016/09/28

ORDIZIA "TRAIL", ARALAR, USURBE ETA MURUMENDI BATERATUZ (2016/09-24)

Nafarroa Xtrem mendi lasterketan mendiaren aurpegi iluna ezagutu nuen. Ekaitz, lokatz eta hotzak nire ilusio, motibazio eta jarraitzeko gogoarekin amaitu eta 27garren kilometroan lasterketa bertan behera utzi nuen. Pasa den asteburuan osaba Peiok "askotan lasterketa bat uzteko erabakia hartzea jarraitzekoa baino zailagoa izaten da" esan zidan. Lasterketa egunean ez nuen bitan pentsatu eta momentuan hartu nezakeen erabikirik egokiena izan zela badakit.

Lasterketa hau Hiru Haundiak mendi ibilbideari begira test ezin hobea zen eta ez nuen Urriaren 14ean Araian entrenamentu luze bat egin gabe azaldu nahi. Honegatik aurretik nituen asteburuak begiratu eta, eguraldi eguzkitsua zetorrela ikusita, irailak 24a egun aproposatzat jo nuen entrenamentu luzea egiteko.

Ibilbide bat osatzeko orduan aukera ezberdinak begiratzen aritu nintzen eta azkenean ezagunak nituen ibilbide ezberdinak bateratzea pentsatu nuen: batetik "Ordiziako mendi-maratoi eskasa" deitu niona eta bestetik Beasaindik Usurbe eta Murumendi mendietara igo eta Ordiziara jaitsi. Ez nekien zenbateko luzera eta zenbat denbora beharko nuen ibilbide osoa egiteko baina 50-55 km inguru eta 10 orduren bueltan ibiliko nintzela pentsatu nuen. Ibilbideari "Ordizia Trail" deitu nion, ez inongo garrantzia emateagatik, guretzat identifikatzeko modu bat baizik, Aizkorriko kanalen irteerekin egiten dugun moduan.

Ikerrekin hitzegin eta "maratoiaren" zatia elkarrekin egingo genuela esan zidan: "40 kilometrokin nahiko izangoet".

JARRAITUTAKO IBILBIDEA

Goien esan bezala, ibilbide hau dagoeneko blogean deskribatutako beste bideen nahasketa bat da orain adieraziko ditudan salbuespen txiki batzuekin.

Ordiziatik Lazkaomendira ibilbide hau jarraitu egin nuen. Lazkaomenditik Lazkaora doan errepidea jarraitu eta Iztueta baserria ezkerrean utzi ondoren, ur depositu batera iritsi aurretik eskuinera doan pista hartu nuen CAF lantegira iritsiz. Agauntza errekaren gainetik doan zubia pasatu, Beasaingo tren geltokira joan eta bertara iritsi gabe Erauskin kalean gora hasi nintzen Marimurumendi maratoiaren ibilbidea jarraituz Usurbera iristeko.

Usurbe eta Murumendi arteko bidea  hemen eta hemen azalduta ditut eta amaitzeko, Murumenditik Ordiziara bide hau jarraitu nuen baina igoeran jarraitu genuen ibilbidetik.

Oraingoan ibilbidearen inguruko deskribapen zehatzik ez dut egingo goian aipatutako ibilbideetan zehaztuta daukat eta.

Txindoki eta igotako beste mendi batzuk Idoiaga baserrietara iristen. Ibilbidea ia amaituta zegoen.


IBILBIDEAREN DATU BATZUK

- Luzera: 54 kilometro.
- Punturik baxuena: Ordizia, 145 metro.
- Punturik altuena: Ganbo, 1.412 metro.
- Metatutako desnibel positiboa: 3.475 metro.
- Igotako mendiak: 9. Ausa Gaztelu, Txindoki, Arrubigañe, Ganbo Txiki, Ganbo, Uarrain, Malkorri, Usurbe eta Murumendi.
- Ura: Ibilbidean iturri asko daude eta urik gabeko tarte bakarra Txindokiko Oria iturritik Intxustiko iturrira doa, beraz, hau kontutan izan batez ere ibilbidea udan egiten bada. Bi iturri hauetatik aparte Oiangun, Zaldibian, Oakosain, Ausa Gaztelun, Txindokiko bidearekin egin baino lehen, Amundarain eta Abalintxiki baserrietan, Lakaomendiko elkartean, CAF lantegiaren ondoan, Beasainen eta Murumendiko Arrapaitzen ura hartzeko aukera izango duzue.
- Zailtasuna: Bideak duen luzeratik aparte ez dauka zailtasun teknikorik.
- Ibilbidea egiteko pasatako denbora: Zortzi ordu eta erdi atsedenaldiak sartuta. Tarte asko korrika txikian egin genituenez, ibilbidea oinez egin nahi bada, denborari dagokionez komeni da kontutan izatea.

Bidea deskargatu nahi baduzue.



DESKRIBAPENA

Buruko linternak piztuta genituela goizeko zazpiretan martxan jarri ginen. A ze aldea dagoen egunaren argiarekin edota linternaren argiarekin korrikan egitea!!!! Ez dakit iluntasunagatik edo baina badirudi enbor, koxka eta sustraiak ugaritu egiten direla eta torpe xamar garenok ez gara oso eroso ibiltzen, jejeje.

Eguna beroa iragarrita zegoen arren egunsentiaren aurreko freskuran murgilduta konturatzerako Zaldibira (5,5 km, 38 minutu) iritsi ginen, tartean topatu genituen iturri guztietan ura edanez, gure asmoa gainean generaman likido isotonikoa ahalik eta gehien gordetzea zen eta.

Zaldibiatik Oakosaira doan errepidean hauspoa berotzen hasi eta arropa kentzen joan ginen eguneko lehen izerditua hartuz. Oakosaira iritsi, bertako iturrian ura edateko gelditu ginela aprobetsatuz buruko linternak motxilan gorde eta makuluak atera genituen, hemendik aurrera beharko genituen eta.

Ausa Gaztelura ez ginen G2H mendi-lasterketak jarraitzen duen ibilbide beragatik igo, nire "obsesioa" ibilbide zirkular bat egitea baitzen, eta bi alditan leku beretik ahalik eta gutxien pasatzez saiatu ginen. Hau lortzeko Oakosaiko iturritik gora doan pista jarraitu eta Ausa Gaztelura (12,4 km, 1h50') iparraldetik igo eta hegoaldetik (Larraitzetik datorren bidetik) jaitsi ginen. Mendiaren hego ekialdeko iturrian ura berriro edan eta hemendik Larraitzera doan bidea hartu genuen Txindokiko bidearekin topo egin genuen arte (15,5 km, 2h19'). Dena den, Txindokira igotzeko dagoen bidegurutzera iritsi aurreko iturrian barratxo batzuk jan eta ongi hidratatzeko aprobetsatu genuen.

"Bueno, hemendio aurrea pazientzikin hartu beharko deu" esan nion anaiari. Txindokiko igoera lasai hartu genuen, taupadak kontrolatuz. Ez gaude ohituak goizeko bederatzietan Txindokin gora hastea eta normalean igoeran izaten dugun lasaitasun eta bakardea bidean topatu genuen mendizale pilak "hautsi" zuen. Gainera zaila izaten da denbora osoan mendizaleak aurretik dituzunean abiadura "lasai" bat hartzea eta nahi gabe, mendizaleak pasatzen joaten zaren heinean abiadura ere handitzen joaten zara. Honelako zerbait gertatu zitzaigun Tximista bidetik gora hasi ginenean: "zenbat pultsaziota zoaz?" Galdetu nion anaiari, "Ba beharko nuna baño gorago" erantzun zidan. "Joe, ta zeatio eztezu abiadura jaizten? Hemendio etxea oaindio 30 kilometro darela gogorau" erantzun nion. Definitiboki, zaila da abiadura lasaia eramatea aurretik mendizale ilara bat baduzu, jejeje.

Aspaldian ez nuen Txindokiko gailurrean (18,6 km, 3h18') horrenbeste mendizale ikusten. Gailurraren inguruko harkaitzak mendizalez beteta zegoela ikusi nituenean burura hilda dagoen behorraren inguruan harkaitzetan egoten diren putreen irudia etorri zitzaidan (ez dezala inork gaizki hartu intentzio txarrakin ez doa eta, jejeje). "Ikaratuta" (jejeje), gailurreko gurutzetxoa juxtu-juxtu ukitu eta gelditu gabe beherako bidea hartu genuen jendetzagatik ihesi.

"Deskuidauezkeo asten hontan ETBn eon den programak zerikusie izan do" esan zidan Ikerrek duela gutxi Euskal Herriko mendiei buruz hasi den programa bati erreferentzia eginez.

Txindokiko gailurrean.


Txindokitik jaitsi, bidea utzi eta Arrubigañera doan bidea hartu genuenean lasaitasun eta bakardadea itzuli eta haizea eta behorren zintzarriak besterik ez genuen entzun denbora luzean. Arrubigañe (20,9 km, 3h48') eta Ganbo Txiki (21,5 km, 3h57') igo ondoren Ganbora (22,1 km, 4h06') iritsi ginen, gaurko "Cima coppi".

Ganbo Txikin, atzean Ganbo.


"Cima coppi", Ganbo. Atzean Txindoki urrun gelditzen da.


Ganbon azkar-azkar zerbait jan eta Irazustako leporaino lasai jarraitu genuen, hemendik Uarrainera doan malda motz baina gogorra lasaitasun eta indarrez hartzeko. Malda honetan iztarrak azukre eta oxigeno eskean kexatzen hasi zitzaizkidan: "polikigo Smithy, oaindio erdie baño gehio falta data", pentsatu nuen.

Uarrain (22,7 km, 4h15') eta Malkorri (23,9 km, 4h29') atzean utzi eta Oiduiko bordetara (25,85 km, 4h44') hankak behartu gabe arin-arin jaitsi ginen: "Azkenekon Malkorritio etxea ordu t'erdi pasa nun" esan nion anaiari, "gaur polikigo junda bi ordu ingurun ibiliko geala ustet". Oiduira iritsi aurretik gure atzean oihu bat entzun genuen: "Ehhhhh!!!!" Atzera begiratu eta Josu eta Asierren aita Antonio ikusi genuen. A zer nolako sasoia Antoniok duena 86 urtekin Enirion oraindik behorren atzetik ibiltzeko. Josuk eta Asierrek dutena nondik etorri den jakitea ez da zaila, jejeje.

Oiduitik behera orain arte beroagatik babestu gintuen haizea gelditu eta beroa pasatzen hasi ginen. Intxusti arte doan pista zurixkak ere ez zuen asko lagundu eguzkiaren argia bertan islatzen zen eta: "Intxustiko itturrira iristeako eguzkitako krema emangoet" esan nion anaiari.

Intxustiko iturriko (29,75 km, 5h10') ur freskoa eta itzala aprobetsatuz, bertako egurrezko mahai batean atseden luzeago bat egin genuen, bertan barratxo eta gel bat hartu, uda gogotik edan, eguzkitarako krema eman eta botilatxoak ur freskoaz betetzeko aprobetsatuz: "Zemuz?" Galetu nion Ikerri. "Oaingoz ondo baña daoneko etxea iristeko gogokin". "Ordu t'erdi ta etxen zare" esan nion.

Intxustitik behera erritmoa lasaitu genuen eta Lazkaomendiko Elkartera iristerako (37 km, 6h05') beroa eta kilometroak oinetan somatzen hasi ginen. Hemendik behera, hanketako indarrak gordetzeko, abiadura lasaiarekin jarraitu genuen eta konturatzerako CAF lantegira (39,5 km, 6h21') iritsi ginen: "etxea zoaz?" Galdetu nion. "Honbre, gaurkoz nahiko" erantzun zidan. "Beno, ordun gañen dezun ude edangoizut, hola eztauket Beasainen gelditu beharrik". Ikerrek gainean zuen ur guztia edan, irekita zituen "gominolak" jan eta banatu ginen. Ikerrek Ordiziara bidea hartzen zuen bitartean nik Beasainera jo nuen. Azken urtean iztarrean izaten ari den molestia dela eta ez zuen oso argi ibilbide hau molestiarik gabe amaituko zuen hala ez, honegatik pentsatzen dut bere moralerako gauza handia izan zela nekatuta baina minik gabe amaitzea.

Nire aldetik Agauntza ibaiaren zubia zeharkatu, N-1 errepidearen azpitik pasa eta tren-makina dagoen biribilgunean Beasaingo tren geltokira hartu nuen Joan Iturralde kalea jarraituz. Nafarroa Etorbidea iritsi nintzenean maldan gora jo eta Erauskin kalean gora arin-arin hasi nintzen Usurbera doan errepidea utzi nuen arte (41,3 km, 6h36'). Bitartean Itziri deitu nion Beasaindik gora nindoala abisatzeko.

Ordurako eguzkiak ederki jotzen hasita zegoen eta Usurberako igoera lasai hartze behartu nintzen oraindik Murumendiko igoera eta Arrapaitz iturrian ur gutxi izango nuela jakinda. Iztar eta bikietan nekeak sortzen duen molestiarik sentitzen ez nuen abiadura hartu nuen, orain arte jarraitutakoa dexente jaitsiz, baina ongi etorri zitzaidan Usurbera (43,9 km, 7h15') uste baino hobe iritsi nintzen eta: "Benga Smithy azkenekoa ta etxea" animatu nintzen. Itziri berriro deitu eta Usurbetik Murumendira nindoala abisatu nion.

Usurbe.


Murumendira igotzeko estrategia bera jarraitzea erabaki nuen eta, nekeak sortzen duen molestia ekidinez, leku lauak korrika txikian eta maldak oinez lasai-lasai hartu nituen. Arrapaitz iturrira iritsi nintzenean bertatik ur gutxi erortzen zela ikusi nuen. Iturria isten duen egur zatia kendu, bertako plastikozko edalontzia jarri eta Murumendi igo eta jaisten nuen bitartean edalontzia beteko zela pentsatu nuen. Baina Murumendira doan azkeneko maldan hiru mendizaleekin gurutzatu nintzenean urik izango ez nuenaren beldurra nagusitu zen: "gutxiñez botiletan ude bauket" pentsatu nuen. Molestiak eta bihotz taupadak kontrolatuz, Murumendira iritsi nintzen, eguneko azken gailurrera (47,25 km, 7h49'). Itziri hirugarrenez deitu nion: "Murumendin nau ta hemendio ordu bete eskaxea etxen egongo naiz".

Murumendiko gailurra.Goizean pareko mendietan ibili nintzela pentsatzea bakarrik,,,,, Buffff!!!


"Goazennnnn, azken ordua ta etxen nau" animatu nintzen. Jaitsiera lasai hartu nuen, hankak indartu gabe, ahal zen neurrian gozatuz. Arrapaitz iturrira iritsi eta edalontzia normalean egoten den lekuan ikusi nuenean "se jodió, udik eztet" pentsatu nuen. Pentsamendua errealitate zela baieztatu eta aurretik pasa ziren mendizaleen familiarekin gogoratu ondoren (jejejeje) beherako bidea hartu nuen Arantzegi baserriko iturria buruan nuela.

Arantzegi baserrira (52,7 km, 8h27') iritsitakoan, nahiz eta ia herri bertan izan zintzurra freskatzeko gelditzea erabaki eta iturriko ur freskoa ederki etorri zitzaidan: "¡¡¡lo mejor del día de hoy!!!" esan nion begira gelditu zitzaidan emakume bati.

Arantzegitik Ordiziako gunera errepide maldatsua jaistea besterik ez zen gelditzen eta hau ere lasai hartu nuen oinak ez zigortzeko. Modu honetan, 54 km eta 8h33 minutuetako ibilbidearen ondoren aibapuntura iritsi nintzen. Erlojuaren GPS-a itzaldu eta Itziri azkenekoz deitu nion: "listo herrin nau, hemendio bost minutun etxen".

Etxera oinez eta zoriotsu iritsi nintzen, nekatuta noski, baina indarrez ongi eta moralki ere oso ondo: "zemuz Smi?" Galdetu zidan Itzik, "Ba oso ondo, gustoa baña oaindio beste 45 kilometro aurretio ditutela pentsatzek eztakit ba" esan nion. Erlojuaren datuak begiratu nituenean lasaitu egin nintzen: kilometroa 9 minuto eta hogeita hamar segundoetako median bete nuen, G2H lasterketa egin nuenean baino bi minutu azkarrago. "Bueno, bi minutu motelago junda kilometro gehio ingoittut" jejeje.

Nire aldetik, Hiru Haundiak ibilbideari begira azken azterketa serioa amaitutzat ematen dut, ea mendi ibilbidea nola ateratzen den, gogo faltagatik gutxienez ez da izango, jejeje.

Ibilbidearen amaieran zoriontsu.