AZKEN 10 SARRERAK

2009/07/04

IHURBAIN, IHURBAIN PITZADURATIK 2008/01/06

Iruñara doan autobia hartzen dugun bakoitzean, ezinezkoa da Sakana alderik-alde pasatzen ari garela mendi honi eta bere pitzadurari ez begiratzea.

Guk gure artean beti "San Donatoren muturra" deitu izan diogu eta mutur honen erditik igotzerik bazegoela entzun genuenean erabat txunditurik gelditu ginen, errepidetik ezinezkoa dirudi eta.

Josu eta biok eskalatzen hasi ginenean (katu batzuk jarri nituen lehen aldia 2005ean izango zen) batez ere Uharte Arakileko Aiztondo eskolara joaten ginen eta joan etorri bakoitzarekin pitzadura honi derrigorrezko begirada botatzen genion. Trepatzeari trankilloa hartu genionean (3 urte, motelak baikara), eta batez ere pitzaduraren maila II+tik igotzen ez zela ohartu ginenean, pitzadura hau "ezagutzera" animatu ginen.

SARRERA

Ihurbain mendia Andia mendilerroan dago kokatua. Mendilerro honen mendirik nagusiena Beriain, edo guk ezagutzen dugun bezela, San Donato da 1494 metroekin. San Donatotik mendebaldera mendilerroak jarraitzen du Ihurbain mendian (1420 metro) amaitzen delarik.

Naparrak ez direnentzat mendi hau ez da oso ezaguna, Unanu-ra hurbiltzen garen gehiengoak beti Beriain mendiruntz jotzen baitudu, Ihurbain mendia ikusi ere ez dugularik egiten. Guretzat ere, pitzaduraren izena Ihurbain zela ikasi genuenean konturatu ginen mendilerro osoa ez zela Beriain, beste mendi bat ere bazegoela Ihurbain izena duena. Gainera Lezitza goikoa (1360 metro) izena duen hirugarren mendi bat ere badago Beriaindik ekialdera.

Mendi honetara igotzeko bide normala Unanutik abiatuz gero, tarte luze batean Beriaingo bidearekin batera doa, mendilerroko gainara hartzen den maldaren erdialdean gutxi gora behera pixkanaka-pixkanaka ezkerreruntz (igotzeko norantzan) hartu behar delarik diagonal bat eginez tontorrera ailegatzeko.

GURE BIDEA

Guk mendi hau, lehen esan bezela, bere pitzaduratik igotzea proposatu genuen.

Pitzadura errepidetik ikusiz gero, izugarria da. Mendikat web orrian aurkitu dudanez, pitzadura honek Bazkalaitz izena ere badu, "San Donatoren muturraren" gainean dagoen zelai zatiak Elketz izena duelarik.

Ihurbain pitzadura P.D. inf. bezela dago katalogatua eta hiru erresalte dauzka: Lehenengoa 10 metro ingurukoa (II+), bigarrengoa 4-5 metrotakoa (II) eta hirugarrena (II). Lehenengo eta bigarren pitzaduretan spit-ak daude jarriak eta hirugarrenean rapel-a montatzeko bi spit.

Guk pitzaduratik igo ginen, baina jaitsiera bide normaletik egin genuen. Ez genuen eskalatzeko materialik eraman.



Guk egin genuen bidea. Deskribapenean zehaztuko dut pasabide bakoitza.




DESKRIBAPENA

Ordizia 08:30. Josu nire bila etorri ondoren Unanu herriruntz abiatu ginen. Bidea ezagutzen ez duzuenentzat, Etxegarateko gaina igo behar da Altsasu herrian Iruñako norantza hartu behar delarik. Autobia honetatik jarraitu beharra daukagu Dorrao eta Unanu herrietara joateko irteerara ailegatu arte.

Irteera hau hartu ondoren, bidegurutze batera ailegatu behar da, guk eskuinera hartuko dugularik. Kilometro pare bat egin ondoren, Unanu herrira joateko bidegurutzera ailegatzen gara, oraingo honetan eskuinera hartu behar dugularik.

Behin Unanu herrira ailegatutakoan, herrian sartu eta elizaren parean ezkerrera aldapa bat hasten da. Aldapa hau hartu beharra daukagu, eta honen bukaeran eskuinera herritik ateraz. Hemendik aurrera pista bat hasten da. Pista honetaik kilometro batzuk egin ondoren (tartean itxita mantendu behar den langa bat pasa behar da) Iturtxiki iturrira ailegatzen gara (animalientzat aska bezela ere dago prestatua), kotxea utziko dugun lekura.

Iturtxiki 09:25. Trasteak prestatu ondoren pixkanaka pitzaduraruntz abiatu ginen. Eguna hotza zen eta bidea lokatzaz betea zegoen.

Hasieran bideak 20 metro inguru jarraitzen du Beriain mendira doan bidearekin batera, bidegurutze batera ailegatu arte. Bidegurutze honetan ezkerreko aukera hartu beharra daukagu.

Bidegurutze honetatik aurrera bidea erabat lokaztua topatu genuen. Bidea oso ebidentea da ez dauka inongo galerarik, lehenengo "pedrera" batera ailegatzen den arte.

Pedrera honetan bidearen arrastoa galtzen da, eta guk pasabide honetara atera ginen lekutik zertxobait goruntz somatzen zen bide batera igotzea erabaki genuen harrien artean.

Behin bidezur hau hartu ondoren bigarren pedrera bat pasa genuen pago batzuetara ailegatu arte. Pago hauetatik zertxobait gora doa bidea errekatxo batera jaisteko. Errekatxoak ur dexente zekarren berarekin eta pasatzeko dituen harriak nahiko irristakorrak dira, baina kontu ibiliz gero ez dauka inongo zailtasunik.

Behin errekatxoa gurutzatua "San Donato muturraren" beheko paretatik joan behar da iparralderuntz, tartean izugarrizko (altuak zirelako) ur jauzi batzuk pasa genituelarik (10:50). Parajea, espektakularra.



Josu ur jauzien azpian




Ur jauziak atzean utzita




Behin ur jauzien "azpitik" pasa ondoren iparraldera zeharkaldi bat egin behar da 100 metro inguru zeharkatu ondoren eskuinera jo eta oteaz betea dagoen zelai batetik gora jo genuen oso argia ez den bidezur batetik.

Bidezur honetatik gora metro batzuetan zehar egin ondoren bidea markatuta azaltzen den argazkiko lehenengo trepadara ailegatu ginen.

Lehenengo trepada 11:00. Lehenengo trepada haonek 3-4 metro inguru izango ditu. Ez da zaila, baina kontuz igo beharrekoa da, oinak nahiz eskuentzat ez baitaude punturik. Hau ikusita "belarring" egitea erabaki genuen, hau da, ahal izan genuen belar guztiei eskuekin eustea. Behin trepadatxo hau egin ondoren, metro gutxietara "muturraren" hormarekin topo egiten dugu, eta hemen hasten da beharbada pitzadura hurbiltzeko pasabiderik politena.



Ur jauziak trepada bukatzen den lekutik




Kuriosoa ura nondik ateratzen den.




Pasabideak 11:05. Pasabide izenez bezela izendatu dudan zatia izugarri polita da, eta merezi du guk igo genuen lekutik igotzea pasabide hauek ezagutzeko.

Bi pasabide daude jarraian, politak baino politago.



Josu lehenengo pasabidearen sarreran.




Atzean Sakana ikusi daiteke.




Pasabidearen erdi puntuan.




Bigarren pasabidean.




Nahiz eta eskalatzeko toki polita iruditu, harria askea dago erabat.




Bigarren pasabidearen amaieran. Pagadia ikusi daiteke.




Bigarren pasabidearen amaierarekin batera pagadi batera ailegatzen gara.

Pagadia 11:15. Pagadira ailegatu bezain pronto eskuinera hartu behar da maldan gora. Malda nahiko zikina da, lurra askea dago harri txikiz josia baitago eta etengabe zuhaitzei eusten igo behar da oreka ez galtzeko.

Pagadia pasa ondoren Elketz izenez ezagutzen den zelai zatira ailegatzen gara berriro ere bide bat topatzen dugularik. Hasieran bidea hegoaldera doa, baina metro batzuk egin ondoren ezkerrera hartu behar da (igotzeko norantzan) zig-zag batzuen ondoren beste harkaitz horma batera ailegatzen garelarik.

Horma honek estraplomo bat egiten du babes antzeko bat sortuz, eta puntu hau aukeratu genuen hamaiketakoa egiteko.

"oain arte bidea earra, eh?" esan zidan Josuk. "Bai" erantzun nion, "ea pitzadura zemuz dagoen".



Sakana, hamaiketako egin genuen lekutik.




Josu indarrak berreskuratzen.




Indarrak berreskuratu ondoren, horma hau hegoalderuntz bordeatu genuen pitzaduraren sarrerara ailegatu arte.

Pitzaduraren sarrera 11:35 1175 metro. Sarrera espektakularra da, badirudi mendia bitan irekitzen dela.



Pitzaduraren sarrera.




Josu sarrerara hurbiltzen.




"Goazen, goazen"




Hasieran pitzadura harri soltez beteriko malda bat da. Egokiena ahal den guztietan harrien ezkerretik igotzea da, batzuetan bidexka bat dagoela aprobetsatuz.



Pitzaduraren lehenengo zatian.




Ahal denetan ezkerreko aldetik igo behar da




Eta azkeneean 100-150 metro egin ondoren, lehenengo erresaltera ailegatu ginen (1 zenbakia krokisean).

Lehenengo erresaltea 11:55. Lehenengo erresalte hau hiruetatik luzeena eta zailena da (II+). Pitzadura bat dauka, baina guk pitzaduraren ezkerraldetik iltze bat eta spit bat jarraituz, igo genuen. Harkaitzaren egoera penagarria topatu genuen. Oraindik elur ondarrak zeuden eta hauen eraginez harkaitza erabat bustia eta hezea zegoen.



Josu lehenengo erresaltean




Harkaitza ailegatzen denean, Josu beti aurretik jartzen da. "Kontu ibili Josu" esan nion.



Josu lehenengo erresalteko pitzaduraren ezkerretik igotzen.




Lehenengo erresaltearen zati "klabean". Harkaitza erabat bustia zegoen.




Lehenego erresaltea bukatu ondoren (egia esan oinek ez zuten konfidantza handirik ematen harkaitza irristakorra baitzegoen), eta metro batzuk egin ondoren, bigarren erresaltera ailegatu ginen.

Bigarren erresaltea 12:05. Bigarren erresaltea lehenengoa baino motzagoa da eta zertxobai errezagoa paperean behintzat (II gradua). Erresalte honetan pitzaduran "enkajonatzen" zara. Behin posizio honetan eskuineko hanka eskuin horman jarri eta ezker hanka ezkerrera dagoen harkaitzean dagoen puntu txiki batean jarri behar da ezkerrera pasatzeko. Pausu hau da "konplikatuena", eskuentzako ez baitaude presa ebidenterik, baina behin gorputza ezkerrera pasata ez dauka inongo zailtasunik. Baina guri zailagoa egin zitzaigun, zergatik? Hasteko "enkajonatzen" den lekuan elurra zegoen eta ia belaunetaraino sartzen zinen pausua zailagoa bihurtuz. Gainera, ezkerreko oina jartzen da lekua bustia eta oso irristakorra zegoen, eta egia esan behar baino izerdi gehiago bota genituen. Urduritasunak jota, ez nuen pasabide honen argazkirik atera.



Bigarren pasabidea pasa ondoren.




Bigarren pasabidea igaro ondoren eta geroz eta gehiago harkaitzekin irrist egin ondoren, hirugarren erresaltera hurbildu ginen urduri.

Hirugarren erresaltea 12:15. Erresalte hau hiruetatik errezana da, nahiz eta bigarrenaren maila bera izan (II). Ez dauka inongo misteriorik eta pausua oso ebidentea da, ezkerretik igotzen delarik.



Hirugarren erresaltera hurbiltzen.




Kontu eskuarekin!!!!




Erresaltea tanteatzen.




Azkeneko esfortzua




Erresalte honen bukaeratik gora berriro harri malda batean sartzen gara. Hemen dagoeneko eguzkiak jotzen zuen eta harkaitza erdi lehorra zegoen, erraz-erraz pitzaduratik atera ginelarik.

Pitzaduraren irteeratik 30-50 metroetara Ihurbain mendiaren tontorrera (1420 metro) ailegatu ginen gozo-gozo (12:30).




Ihurbain mendiaren gailurra (1420 metro)




Gailurraren argazki espektakularra.




Gailurretik ekialdera San Donato baseliza ikusten da, baina gainean genuen ordua zela eta kotxera bueltatzeko erabakia hartu genuen Ihurbain irabazteko bide normala jarraituz, kotxera 13:30 ingurura ailegatu ginelarik.

Iturtxiki 13:30. Azkenean pitzadura famatu hau igotzeagatik oso kontentu ailegatu ginen kotxera, behin eta berriz besarkatuz, baina Josu ez zen oso zoriontsu, harkaitzaren egoera irristakorra zela eta "ez det batere gozatu" esaten zuelarik. "lasai Josu, bueltatuko gara behar den modun gozatzeko" esan nion.

Honela, bueltatuko ginela esanez, etxera bueltatu ginen berandu bazkaltzera.



Ihurbain mendiari azken begirada.




IHURBAIN PITZADURAREN NIRE BESTE IGOERA BATZUK.

- 2008/02/17, Trujikin.

- 2009/01/10. Josu eta Bixkikin. Igoera elurrekin.